Patricia Werbrouck

De sociale kaart is een praktische tool voor iedereen met een zorgvraag

Een zorgvraag? Met de sociale kaart, een databank die de gegevens van zorgaanbieders bundelt en die sinds 2018 deel uitmaakt van het Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin, vind je snel wat je zoekt. Patricia Werbrouck, coördinator van de sociale kaart, legt uit.

“De sociale kaart was vroeger vooral een instrument voor professionele hulpverleners om cliënten makkelijk te kunnen doorverwijzen naar gepaste hulp. Maar we merken dat burgers nog te weinig hun weg vinden in het complexe zorglandschap in Vlaanderen. Daarom wil de sociale kaart ook uitgroeien tot een tool voor burgers die info zoeken over het zorgaanbod. Mantelzorgers bijvoorbeeld, of mensen die op zoek zijn naar kinderopvang, een sociale woning, een woonzorgcentrum, een OCMW of een gespecialiseerde vereniging of zelfhulpgroep, maar niet goed weten hoe en waar hun zoektocht te beginnen”, vertelt Patricia Werbrouck.

Praktische, objectieve wegwijzer

Met de sociale kaart vind je contactgegevens van zorgaanbieders en info over onder meer hun werking, doelgroep, kostprijs en openingsuren. Het is een praktische wegwijzer voor iedereen die zorg of hulp nodig heeft. Filters om te zoeken op trefwoord, postcode of rubriek maken dat je snel vindt wat je zoekt.

Of je die info niet met Google kan vinden? “Google overspoelt je al snel met informatie, zeker bij zorgvragen. Daarbij hanteert Google een bepaalde ranking waardoor je nooit zeker bent of het antwoord het beste aan jouw zorgvraag tegemoet komt. De sociale kaart bundelt volledige, gecontroleerde info en gegevens van meer dan 45.000 zorgverstrekkers en -voorzieningen in Vlaanderen en Brussel. Zorgaanbieders worden bovendien actief betrokken bij het actueel houden van hun gegevens om de info in de sociale kaart correct te houden”, zegt Patricia Werbrouck.

“De sociale kaart bundelt volledige, gecontroleerde info en gegevens van meer dan 45.000 zorgaanbieders in Vlaanderen en Brussel”

“Hulpverleners kunnen cliënten met de sociale kaart makkelijk doorverwijzen naar geschikte hulp en ze kunnen er het aanbod van sectoren die hen minder bekend zijn beter door leren kennen. De sociale kaart brengt een zorgaanbod in kaart dat veel ruimer is dan het klassieke welzijnsaanbod. En ook niet-erkende waardevolle en kwaliteitsvolle initiatieven – rond bijvoorbeeld buurtgerichte zorg – maken deel uit van de databank.”

Toekomstvisie

In mei 2019 werd het ‘decreet houdende de sociale kaart’ goedgekeurd. Dat decreet zorgt voor een wettelijke basis voor de opmaak van de databank en stelt de toekomstvisie van de sociale kaart scherp. In de toekomst wil de sociale kaart niet alleen zorgvoorzieningen maar ook gezondheidsverstrekkers opnemen. Daarnaast maakt de sociale kaart gebruik van authentieke bronnen volgens het ‘ask-once’ principe, waarbij overheden slechts één keer om bepaalde info vragen. Gegevens uit de sociale kaart zullen ook door derden hergebruikt kunnen worden; denk aan lokale besturen die lokale, regionale aanbodgegevens op een eigen website publiceren. En tenslotte is er eigenaarschap op het laagste niveau: de overheid en zorgaanbieders delen de verantwoordelijkheid om hun gegevens in de sociale kaart up-to-date te houden.

Nog toegankelijker en gebruiksvriendelijker

“Momenteel werken we aan een vernieuwde versie van onze website om de sociale kaart nog toegankelijker en gebruiksvriendelijker te maken”, vertelt Patricia Werbrouck. “En in de toekomst kunnen we de informatie en gegevens van zorgaanbieders ook nog uitbreiden met bijvoorbeeld de inspectieverslagen van Zorginspectie, of mensen de mogelijkheid geven om via de sociale kaart een klacht in te dienen bij of over een zorgaanbieder. Zo kan de sociale kaart ruimere burgerinformatie aanbieden.”

Op dit moment telt de sociale kaart meer dan 45.000 zorgaanbieders en de website werd in 2019 elke maand gemiddeld door meer dan 146.600 mensen gebruikt. Deze cijfers stijgen elk jaar nog fors. Meer cijfers over de sociale kaart vind je hier.